Ինչու չեն նշում 40-ամյակը․ հավատալիքի պատմությունը

Ոմանց համար քառասունամյակը կարևոր տարեդարձ է, իսկ մյուսների համար՝ սովորական ծննդյան օր։ Այս հոբելյանը չնշելու մասին հավատալիքը տարածված է վաղուց, սակայն դրա ծագումը կապում են տարբեր մշակութային, կրոնական ու կենցաղային պատկերացումների հետ։ Պարզենք՝ որտեղից է առաջացել այդ սնահավատությունը և արդյոք արժե դրան հետևել։

Որտեղի՞ց է առաջացել 40-ամյակը չնշելու հավատալիքը

Այս հավատալիքի հստակ աղբյուրը հայտնի չէ։ 40 թիվը հաճախ է հանդիպում կրոնական տեքստերում, ծեսերում ու ավանդույթներում․ այն կապում են փորձությունների, պահքի և հոգեհանգստի ժամանակահատվածների հետ։ Այդ պատճառով որոշ մարդկանց համար այն սկսել է ասոցացվել անհանգստացնող իրադարձությունների հետ։

Ռուսալեզու միջավայրում այդ սնահավատությունը երբեմն բացատրում են նաև «сорок» բառի հնչողությամբ՝ դրա մեջ լսելով «рок» բառը։ Սակայն սա ընդամենը սնահավատ մեկնաբանություն է և չի ապացուցում, թե ծննդյան օրը նշելը կարող է ազդել մարդու ճակատագրի վրա։

Ինչո՞ւ է 40 թիվը համարվում առանձնահատուկ

Աստվածաշնչում 40 թիվը հիշատակվում է ջրհեղեղի, իսրայելացիների՝ անապատում թափառելու և Հիսուս Քրիստոսի պահքի մասին պատմություններում։ Քրիստոնեական ավանդույթում հանգուցյալի մահվան քառասուներորդ օրը նույնպես կապված է հիշատակի հետ։ Բայց սուրբ գրքերում թվի հիշատակումը ինքնին չի նշանակում, թե 40-ամյակը նշելու արգելք կա։

Արևելյան Ասիայի որոշ մշակույթներում զգուշությամբ են վերաբերվում 4 թվին․ որոշ լեզուներում դրա արտասանությունը նման է «մահ» բառին։ Սա բացատրում է, թե ինչու որոշ վայրերում խուսափում են այդ թվից հարկերի, սենյակների կամ հիվանդասենյակների համարակալման մեջ։ Սակայն դա մշակութային առանձնահատկություն է, ոչ թե համընդհանուր կանոն։

Թվաբանության և աստղագիտության մեկնաբանությունները նույնպես տարբեր են։ Ոմանք 40 տարեկանը կապում են փոփոխությունների և կուտակած փորձը վերագնահատելու հետ, մյուսները՝ անցած ուղին ամփոփելու և ապագայի ծրագրերի համար ամուր հիմք ստեղծելու։ Սրանք խորհրդանշական համակարգերի մեկնաբանություններ են, ոչ թե կանխատեսումներ։

Ինչո՞ւ ոմանք չեն ցանկանում նշել 40-ամյակը

Քառասունամյակը կարող է տարբեր զգացողություններ առաջացնել․ մարդը գնահատում է անցած ճանապարհը, հիշում չիրականացած ծրագրերը և մտածում ապագայի մասին։ Երբեմն տոնակատարություն չցանկանալը կապված է ոչ թե սնահավատության, այլ տարիքի նկատմամբ անձնական վերաբերմունքի, հոգնածության կամ օրը հանգիստ անցկացնելու ցանկության հետ։

Ուստի պետք չէ ենթադրել, թե մարդը վախենում է կամ սնահավատ է, եթե որոշել է հյուրեր չհրավիրել։ Յուրաքանչյուրն իրավունք ունի ծննդյան օրն անցկացնել իր համար հարմար ձևով կամ ընդհանրապես խնջույք չկազմակերպել։

Ինչպե՞ս նշել տարեդարձը, եթե հավատալիքը անհանգստացնում է

Եթե ցանկանում եք նշել օրը, բայց այդ թիվը ձեզ անհանգստացնում է, ընտրեք ձեզ հարմար տարբերակը․ կազմակերպեք փոքր ընտանեկան ընթրիք, մտերիմների հետ հանդիպեք մեկ այլ օր կամ առիթը ներկայացրեք որպես ընկերների հանդիպում, ոչ թե հոբելյան։ Պարտադիր չէ հետևել ուրիշների խորհուրդներին կամ մեծ խնջույք կազմակերպել։

Եթե մարդը չի ցանկանում նշել, բավական է անձամբ շնորհավորել կամ ջերմ հաղորդագրություն գրել։ Պետք չէ պնդել, որ նա խնջույք կազմակերպի, հրապարակավ շնորհավորանք ընդունի կամ նվեր ստանա, եթե նախապես խնդրել է խուսափել ձևականություններից։

Արժե՞ հավատալ 40-ամյակի մասին սնահավատություններին

40-ամյակը նշելու կամ չնշելու որոշումը յուրաքանչյուրինն է։ Հավատալիքը փոխանցվել է սերնդեսերունդ, բայց ինքնին ապացույց չէ, որ հոբելյանը դժբախտություն կբերի։ Ավելի կարևոր է հաշվի առնել հոբելյարի ցանկությունը և օրն անցկացնել այնպես, որ այն հաճելի հիշողություններ թողնի։

Gushak.net-ի խորհուրդը․ եթե այդ ամսաթիվը ձեզ անհանգստացնում է, մի ստիպեք ձեզ տոնել։ Ընտրեք հանգիստ ձևաչափ կամ հանդիպումը տեղափոխեք մեկ այլ օր։ Իսկ եթե շնորհավորում եք մտերիմին, առաջնորդվեք նրա ցանկությամբ, ոչ թե սնահավատություններով։